टोमण्याचे अभंग

मुर्खाशी बोलतां कोण सुख चित्ता। म्हणोनी वार्ता सांडावी ते ॥१॥ आपुल्या आनंदी असावें सर्वदा । करावी गोविंदासवें मात ॥ २॥ उचलोनी धोंडा पाडावा चरणीं । तैसी मात जनीं घडों नये ॥३॥ बहिणी म्हणे सदा दावा या दोघांसी। आहे परमार्थासी प्रपंचाचा ॥४॥ जयासी स्वहित करणें असे मनीं । तेणें द्यावी जनीं

पुढे वाचा